Archiwa tagu: biografia

ŚWIĘTUJ 4. URODZINY ONE DIRECTION W MULTIKINIE!

 23 lipca fani zespołu One Direction zapamiętają na zawsze. Tego dnia uwielbiany przez miliony zespół zaskoczy wszystkich! Chłopaki z 1D odkryją przed publicznością nie tylko swój spektakularny koncertowy talent, ale również intymne kulisy prywatnego życia w nieoficjalnej biografii zespołu „One Direction: Reaching for The Stars”! Film pokazywany będzie tylko przez 3 dni w sieci Multikino!

Fot. Materiał prasowy Multikino.
Fot. Materiał prasowy Multikino.

Film „One Direction: Reaching for The Stars” będzie jedyną szansą, żeby obejrzeć nie tylko wyjątkowe występy 1D, poznać ich prawdziwe emocje, gdy schodzą ze sceny, ale również aby świętować 4. urodziny zespołu wraz z przyjaciółmi, które przypadają w lipcu 2014 roku! Członkowie zespołu szczerzy jak nigdy, pokażą jacy są naprawdę.

„One Direction: Reaching for The Stars” to nieoficjalna biografia, w której zawarto oszałamiające materiały z koncertów na żywo. Film opowiada niezwykłą historię drogi do sławy Nialla, Zayna, Liama, Harry’ego i Louisa. Od ich skromnych początków w rodzinnych miejscowościach, poprzez udział w X-Factorze, podboju świata i występie w słynnej londyńskiej O2 Arena. Uczestnicy pokazów usłyszą, co mówią sami chłopcy i zobaczą jakie naprawdę jest życie zespołu One Direction.

„One Direction: Reaching for The Stars” – jedyna szansa, żeby zobaczyć jacy są naprawdę od 23 lipca do 25 lipca 2014 r. w kinach sieci Multikino i Silver Screen w Polsce!

 

Szczegółowy rozkład seansów:

23.07.2013 – godz. 16.30 i 18.00

Cała sieć kin Multikino i Silver Screen.

24.07.2013 – godz. 16.30 i 18.00

Cała sieć kin Multikino i Silver Screen z wyłączeniem: Gdyni, Koszalina, Poznań – Starego Browaru, Poznań – Malty, Radomia, Rumii, Warszawa – Złotych Tarasów, Tychów, Lublina, Zgorzelca, Czechowic – Dziedzic oraz Włocławka.

25.07.2013 – godz. 14.30

Cała sieć kin Multikino i Silver Screen z wyłączeniem: Zgorzelca, Tychów, Rumii, Czechowic – Dziedzic.

Ceny biletów:

  • Warszawa: Złote Tarasy, Ursynów, Targówek, Wola: 20 zł normalne / 16 zł Facebook / 15 zł Multikino & Gala
  • Poznań: 51, Malta, Stary Browar, Kraków, Wrocław: Pasaż, Arkady: 19 zł normalne / 16 zł Facebook / 14 zł Multikino & Gala
  • Pozostałe kina: 18 zł normalne / 16 zł Facebook / 13 zł Multikino & Gala

 

STANISŁAW DĄBROWSKI, PIERWSZY PREZES SĄDU NAJWYŻSZEGO, NIE ŻYJE

Odszedł w wieku 66. lat Stanisław Dąbrowski. Człowiek prawy o wielkim charakterze, co potwierdzają inni sędziowie. 

Źródło: http://www.tvn24.pl/wiadomosci-z-kraju,3/nie-ma-podstaw-do-sugerowania-korupcji-w-sn,280446.html
Źródło: http://www.tvn24.pl/wiadomosci-z-kraju,3/nie-ma-podstaw-do-sugerowania-korupcji-w-sn,280446.html

Jak donoszą media, Stanisław Dąbrowski w ostatnim czasie zmagał się z chorobą. Jego obowiązki przejmował prezes Sądu Najwyższego, Tadeusz Ereciński.

Przypomnijmy krótką biografię:

Urodził się 12. kwietnia 1947 r. w Sokołowie Podlaskim. Potem studiował prawo na Uniwersytecie Warszawskim uzyskując w 1970 roku tytuł magistra prawa. Tuż po studiach rozpoczął aplikację sądową w Sądzie Wojewódzkim dla województwa warszawskiego. Po odbyciu aplikacji, dwa lata później (1972 r.) został mianowany asesorem sądowym. Pełnił również funkcję sędziego w następujących sądach: Sąd Wojewódzki w Siedlcach, Sąd Powiatowy w Sokołowie Podlaskim, Sąd Powiatowy w Węgrowie.

Wstąpił w 1980 r. do NSZZ „Solidarność”, pełnił tam funkcję przewodniczącego Międzyzakładowej Komisji NSZZ „Solidarność”sądów okręgu Sądu Wojewódzkiego w Siedlcach.

Na I Prezesa Sądu Najwyższego został powołany w 2010 r, natomiast od 1990 r. orzekał jako Sędzia Sądu Najwyższego w Izbie Cywilnej.

Pełnił także funkcję wiceprzewodniczącego Krajowej Rady Sądownictwa (2004), następnie został przewodniczącym tejże rady aż do 2010 r.

ANGELINA JOLIE – PORTRET SUPERGWIAZDY

 Zawsze żyję chwilą. Nie lubię budować planów na przyszłość. Jutro wieczorem wszystko może się zmienić – moje życie, mój wizerunek, ludzie wokół mnie, moja praca… Inaczej byłoby nudno żyć.

Plakat reklamowy.
Plakat reklamowy.

Angelina Jolie. Nie trzeba jej nikomu przedstawiać, zna ją cały świat. Słysząc to nazwisko, przed oczami mężczyzn pojawiają się nieziemsko zmysłowe usta, a kobiety zżera zazdrość na widok jej urody, figury i…męża. Jedno jest pewne- można ją kochać, bądź nienawidzić, nikt nie przejdzie wobec niej obojętnie. Najjaśniejsza aktorka w Hollywood została poddana wnikliwej analizie przez Rhone Merce. Żaden skandal nie został pominięty, a trochę ich było…

Autorka biografii przedstawia czytającym Angelinę Jolie od chwili jej urodzin do czasu, kiedy oznajmiła światu, że poddała się prewencyjnej mastektomii piersi, w obawie przed zagrożeniem zachorowania na raka piersi i jajnika. Tym samym biografia jest najbardziej aktualna i rzetelna.

Jolie to zbuntowana biseksualistka, córką aktora- Jona Voighta, niedoszła samobójczyni, która lubi się czasem „wydziarać”. Obecnie znajduje się w zupełnie innym miejscu na mapie swojego życia, lecz początki nie zapowiadały się kolorowo. W biografii aktorki dowiemy się co skłoniło ją do zagrania w takich filmach jak „Przerwana lekcja muzyki” (za którą w 2000 roku otrzymała Oscara),  „Hakerzy” (filmowej klapy, a tak chętnie puszczanej w telewizji), waleczna „Lara Croft”, „GIA” (biografii zmarłej na AIDS sławnej modelki), „Salt” (towarzyszył jej Daniel Olbrychski),” Turysta” (z J.Deppem) czy „Ms & Mr Smith” (na planie tego filmu rozpoczął się związek  z ówczesnym mężem Jennifer Aniston- Bradem Pittem).

Angelina Jolie to nie tylko aktorka, ale także producentka , scenarzystka i reżyserka w jednym. W 2011 roku do kin trafił jej autorki projekt zatytułowany  „Kraina miodu i krwi”.

Cały świat znał i komentował jej skomplikowane relacje z ojcem, lesbijskie romanse (z aktorką Jenny Shimizu, z którą spotkała się na planie filmowym), dwa nieudane małżeństwa ( Jonny Miller, Bill Thornton) i wszystkie inne aspekty życia, które nie były związane z sukcesami, jakie odnosiła w świecie filmowym.
Znajdziemy tam również informacje na temat trójki adoptowanych dzieci oraz trójki ze związku z Bradem Pittem.
Warto podkreślić ważną rolę, jaką pełni w społeczeństwie, jest m.in. ambasadorem dobrej woli ONZ poświęca się bez reszty pracy na rzecz uchodźców.

Bohaterka biografii jest Laureatką Nagrody Akademii Filmowej i trzech Złotych Globów.
Mam wrażenie, że ciężkie dzieciństwo pomogło jej w późniejszej pracy na planie filmowym, przysłowie „co nas nie zabije, to nas wzmocni” doskonale wpisało się w jej życie. Dziś cieszy się każdym dniem, wiedzie ustabilizowane i szczęśliwe życie zawodowe jak i rodzinne.
Rhone Merce rzetelnie i szczegółowo zagłębiła się w życiorys aktorki. W zgrabny sposób zestawiła wywiady, których Jolie udzieliła na przestrzeni lat, opowieści osób trzecich, jej mężów, znajomych, współpracowników i przede wszystkim rozmowy z samą Angeliną Jolie. Dodatkowo wydawca zafundował dwie wkładki z fotografiami Angeliny Jolie.
Uważam, że historia Angeliny Jolie jest niesamowicie skomplikowana, zagmatwana, trudna. To opowieść nie tylko dla jej wielbicieli, warto poznać aktorkę z innej, bardziej człowieczej strony.  Nie mogę uwierzyć, że to wszystko miało miejsce na przestrzeni 38 lat…

Dziesięć groszy z każdego sprzedanego egzemplarza książki zostanie przekazane na statutową działalność Stowarzyszenia „Wspólnymi Siłami”, potocznie zwanego Domem Samotnej Matki.

Autor: Rhona Mercer

Wydawca: G+J Gruner&Jahr www.gjksiazki.pl

Premiera:
 11 września 2013r.

BOMBA NADCHODZI!

Szamo wydaje książkę! Najbardziej szalony polski bramkarz zamierza opowiedzieć o swoim życiu, w zbliżającej się wielkimi krokami fabularyzowanej biografii – pt.”Szamo: Wszystko co wiedziałbyś o piłce nożnej, gdyby cię nie oszukiwano”. Zanosi się na prawdziwą bombę!

Ta książka musi być hitem - źródło weszło.com
Ta książka musi być hitem – źródło weszło.com

To już kolejna biografia polskiego piłkarza po Wojciechu Kowalczyku, Piotrze Reissie czy Andrzeju Iwanie. Wszystkie te pozycje są zdecydowanie godne polecenia, a cechy każdego z tych piłkarzy zostały oddane nie tylko przez opisane historie, ale także poprzez język jakim książka została napisana. Tym razem zapewne będzie podobnie, więc styl książki powinien być bliższy tej o Kowalczyku, niż „Spowiedzi piłkarza” Piotra Reissa.

Biorąc pod uwagę nieokiełznany charakter „Szamo”, jego ekscentryczność i ilość klubów w których występował zanosi się na prawdziwą gratkę nie tylko dla fanów piłki nożnej ale pewnie i miłośników dobrego humoru. Kulisy szatni, meczów, sprawy poza boiskowe to zapewne masa interesujących historii, które spisane przez Krzysztofa Stanowskiego mogą zagwarantować duży sukces.

Czy po świetnej biografii Wojciecha Kowalczyka, twórca portalu „Weszło” wydobył z opowiadań „Szamo” podobną pikanterię i smaczki dla spragnionych sensacji fanów futbolu? Jestem o tym przekonany i z niecierpliwością oczekuję na premierę.

Warto dodać, że książkę można nabyć wraz z autografem, dedykacją od autora, bądź pamiątkową koszulką.

Premiera: 20 listopada.

Okładka: twarda.

Ilość stron: 384.

Cena: 37zł – wersja z autografem G.Szamotulskiego,

              50zł – z dedykacją od piłkarza,

              75zł – z koszulką.

5.12.2012 – TO JUŻ ROK OD ŚMIERCI VIOLETTY VILLAS

5.12.2012 r. minął rok od śmierci wielkiej piosenkarki, kompozytorki, śpiewaczki operowej oraz aktorki, Violetty Villas. Artystka odeszła w wieku 73 lat.

Violetta Villas, fot. Ptak/Reporter/East News
Violetta Villas, fot. Ptak/Reporter/East News

Violetta Villas, a właściwie Czesława Maria Gospodarek, polska piosenkarka, śpiewaczka operowa, kompozytorka i aktorka . Urodzona 10 czerwca 1938 roku w Heusy, zmarła 5 grudnia 2011 roku w Lewinie Kłodzkim. Przez wielu była uważana za legendę polskiej muzyki. Pierwszy sukces odniosła w 1960 roku, kiedy zadebiutowała w Polskim Radiu. W tym samym roku brała udział w audycji Polskiego Radia pt. „Podwieczorek przy mikrofonie”. Jedna z jej pierwszych piosenek „Dla Ciebie, miły” zwyciężyła w plebiscycie Expressu Wieczornego. Piosenka Violetty Villas otrzymała wtedy 67 479 głosów, następne na liście było wykonanie Reny Rolskiej pt. „Jeszcze poczekajmy”, które otrzymało w ten czas 33 tys. głosów.  Zwycięstwo to zapewniło jej udział w Międzynarodowym Festiwalu Sopot w 1961 roku. Na scenie w Sopocie wystąpiła również rok później. W latach 1964, 1965, 1966 wzięła udział w Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu.
Karierę międzynarodową rozpoczęła we Francji, kiedy to w dniach 5-7 listopada 1965 roku brała udział w III Festival International des Variétés et Music-Halls w Rennes. Zdobyła wtedy Grand Prix International d’Interpretation. 8 listopada 1965 wystąpiła z Czesławem Niemenen i Piotrem Szczepanikiem w Teatrze Fontaine w publicznej audycji Office de la Radiodiffusion-Télévision Française „Roue de la chance” realizowanej przez André Chanu. Na przełomie lat 1965/66 bardzo często dawała koncerty w stolicy Francji. Na prośbę szefa Olympii Bruno Cocquatrixa, Villas w 1966 roku znalazła się w gronie artystów polskiego programu rewiowego Grand Music Hall de Varsovie. 26 lipca 1966 roku odbyła się premiera tegoż programu.

Od grudnia 1966 roku Villas była w USA przez kilka sezonów gwiazdą rewii Casino de Paris. śpiewała tam piosenki, arie operetkowe i operowe w dziewięciu językach. Artystka występowała w Casino de Paris do roku 1971 roku. Do USA ponownie przyjechała w 1976 roku, kiedy  wystąpiła z okazji 200-lecia niepodległości Stanów Zjednoczonych podczas światowego tournée „Podwieczorek przy mikrofonie”. W
Polsce w 1968 roku w Sali Kongresowej w Warszawie prezentowała rewię Villas Revue. Koszty występu zostały całkowicie pokryte z pieniędzy artystki. Reżyser Konstanty Ciciszwili w 1970 roku nakręcił telewizyjny spektakl rewiowy Śpiewa Violetta Villas. W tym samym roku Villas dostała również rolę w filmie fabularnym „Dzięcioł Jerzego Gruzy”. Wcieliła się wtedy w rolę Barbary Tylskiej. W 1977 roku Villas nagrała ostatnią w karierze płytę z premierowym materiałem pt. „Nie ma miłości bez zazdrości”.  W 2000 roku wyleciała do Londynu gdzie dawała koncerty dla polskich i angielskich fanów.
Od początku roku 2008 piosenkarka nie pojawiała się już publicznie. Zwracano wtedy uwagę na złą sytuację materialną Villas. Na przełomie września i października uwagę zwróciło rzekome zniewolenie Villas przez swoją gosposię, Elżbietę Budzyńską.
Artystka była wielką miłośniczką zwierząt. Założyła także schronisko. Kiedy pogarszał się stan zdrowia piosenkarki i nie była w stanie opiekować się taką ilością zwierząt, władze Lewina Kłodzkiego zamknęły jej schronisko. W ramach pomocy w 2011 roku premier Donald Tusk przyznał Violetcie Villas za zasługi dla polskiej kultury dożywotnią emeryturę w wysokości 4000zł.
5 grudnia 2011 roku została znaleziona martwa w swoim domu. Uznano wstępnie, że była to śmierć naturalna. Jednak prokuratura wszczęła postępowanie. Po sekcji zwłok z 8 grudnia 2011 roku nie znaleziono jednak jednoznacznej przyczyny śmierci artystki. Pogrzeb Violetty Villas odbył się 19 grudnia 2011 roku na Warszawskich Powązkach. W ceremonii udział wzięło kilka tysięcy ludzi. Odczytano również list pożegnalny złożony w imieniu ministra kultury Bogdana Zdrojewskiego.

Syn artystki postawił mamie nagrobek niespełna miesiąc przed rocznicą śmierci. Kolor płyty mają symbolizować kolor włosów Violetty Villas, natomiast poszarpane brzegi nagrobka, skomplikowane życie artystki.

Największe przeboje Violetty Villas: „Gdy zakwitną czereśnie”, „Dla Ciebie miły”, „Ja Ci nie wierzę”, „Czy Pani tańczy twista”, „Nie pragnę złota”, „Miłość Ci wszystko wybaczy”.

Przygotowały: Paulina Tończyk & Patrycja Garnec